Kamienica przy ulicy Poznańskiej 15 została wybudowana dla rodziny Glassów w latach 1892–1897.
Tuż przed I wojną światową odbywały się w niej tajne spotkania polskiej młodzieży, zaangażowanej w działania na rzecz odzyskania przez Polskę niepodległości.
W 1924 roku kamienica została zakupiona przez Związek Radziecki. Początkowo służyła jako siedziba radzieckiego poselstwa, a następnie ambasady sowieckiej.
W 1926 roku budynek przebudowano w stylu neoklasycyzmu radzieckiego, nadając mu nowy charakter.
W okresie międzywojennym budynek był miejscem spotkań przedstawicieli II Rzeczypospolitej i Związku Radzieckiego. Odbywały się tu konferencje i rozmowy dyplomatyczne.
Niektóre elementy wystroju do dziś przypominają o tym okresie.
W 1941 roku kamienicę przejęła III Rzesza, urządzając w niej jedną z siedzib Wehrmachtu. Niemcy nie usunęli jednak sowieckich symboli, najprawdopodobniej traktując je jako trofea.
Obecność niemieckich wojsk w budynku miała przyczynić się do jego ocalenia podczas bombardowań w czasie Powstania Warszawskiego.
Po zakończeniu wojny kamienica została przejęta przez władze państwowe. W kolejnych latach mieściły się tu ministerstwa oraz siedziba jednej z największych polskich firm spedycyjnych.
W 1995 roku budynek wpisano do rejestru zabytków, doceniając jego historyczną i architektoniczną wartość.
W latach 2007–2012 kamienica przeszła gruntowny remont, podczas którego połączono nowoczesny design i sztukę współczesną z historycznym charakterem budynku.
Zachowano część zdobień z czasów sowieckich, a dawny dziedziniec zadaszono szkłem, tworząc przestrzeń hotelowego patio. W 2012 roku w odrestaurowanej kamienicy otwarto H15 Boutique.
